Woningcorporatie moet gaan denken als coproducent

21 maart 2014 – De nieuwe gemeenteraden krijgen de komende vier jaar te maken met een heel ander werkveld: zorg en welzijn wordt straks lokaal geregeld en inwoners doen meer zelf. Dat vraagt om een andere houding van gemeenten en maatschappelijke organisaties als woningcorporaties, schrijft Jos van der Lans samen met Nico de Boer in hun boek DEcentraal.

Wat bepaalt het speelveld van de nieuwe gemeenteraden en –besturen?
‘Eigenlijk weet niemand hoe de decentralisaties in het sociale domein zich gaan vertalen in alle gemeentelijke organen. Zijn gemeenteraden wel in staat alles te controleren en aan te jagen? Om op kleinschalig niveau en met minder middelen zorg en welzijn te organiseren zullen ze veel meer een open houding naar de samenleving moeten aannemen. Welke partij er aan de macht is, maakt daarbij niet heel veel uit. Het gaat meer om de kracht van de samenleving zelf.’

Wat bedoelt u daarmee?
‘Er zijn steeds meer kleine initiatieven waaruit blijkt dat mensen zelf verantwoordelijkheid kunnen dragen voor een heleboel dingen. Soms gedwongen, omdat een bibliotheek dichtgaat. Of omdat ze graag zelf een stukje van de openbare ruimte willen beheren. In ieder geval gaat die beweging gewoon door. Overheidsinstellingen en maatschappelijke organisaties moeten zich daarop aanpassen. Het evenwicht vinden tussen wat instanties te bieden hebben die ergens eerst volledig zelf verantwoordelijk voor waren en wat mensen zelf kunnen.’

Heeft u daar een voorbeeld van?
‘Als een buurt toe is aan een onderhoudsbeurt, kan een corporatie met huurders afspreken wie wat doet. Het is niet: óf de instelling doet alles, óf de burger doet alles. Mensen kunnen niet alles, maar wel bepaalde zaken zelf doen. Daar moeten ze weer zeggenschap over krijgen. Het gaat immers om geld dat door hen zelf is gespaard. Dat is een andere manier van denken. De woningcorporatie is niet per definitie de beste uitvoerder van volkshuisvesting, maar een coproducent.’

Wat betekent deze omslag voor de samenwerking tussen gemeenten en corporaties? ‘Die verandert ook. Nu maken ze vooral prestatieafspraken over zaken als woningaantallen. Voorgaande voorbeelden kunnen ook terugkomen in die afspraken. Omdat dat soort initiatieven altijd wel bij de gemeente of de corporatie terecht komen, kunnen ze makkelijk samen kijken wie wat doet om ze te ondersteunen. Dat is een andere manier van denken dan we gewend waren in de verzorgingsstaat, waarin de gemeente, de corporatie, de zorginstelling elk hun eigen werkgebied hebben.’

Minister Blok pleit juist voor een sterk afgebakend werkgebied. Wat vindt u daarvan?
‘De minister voert een dubbele agenda. In het regeerakkoord staat dat woningcorporaties juist veel meer legitimiteit moeten ontlenen aan de gemeente. Ze moeten er dichter naartoe. Tegelijkertijd maakt hij het nauwelijks mogelijk om dat in vrijheid te doen. Corporaties mogen niet te veel aan leefbaarheid doen en moeten 1,7 miljard euro inleveren. Als hij echt wil dat woningcorporaties lokaler opereren, dan moet hij de inzet ook aan de lokale samenwerking overlaten. En niet: je mag dit en dat niet doen.’

Bron: aedes.nl



Delen:

Comments are closed.